Zofia Nałkowska swoją powieść pisała w latach 1932-1935. W latach 1932-1934 powieść była wydawana w różnych czasopismach, a w roku 1935 jako wydawnictwo zwarte została wydana w Warszawie. Utwór powstawał w czasach kryzysu społecznego i gospodarczego, dlatego stał się symbolicznym oskarżeniem ówczesnej rzeczywistości. Tytuł ma znaczenie metaforyczne i można go interpretować na wiele sposobów. Wydarzenia zostały przestawione z punktu widzenia dwóch głównych bohaterów – Elżbiety i Zenona.