Joseph Conrad (wł. Józef Teodor Konrad Korzeniowski) urodził się 3 grudnia 1857 roku w Berdyczowie, zmarł na atak serca w Bishopsbourne 3 sierpnia 1924 roku. Pochodził z rodziny ciężko doświadczonej przez zaborcę rosyjskiego. Jego ojciec, Apollo Korzeniowski – poeta, dramaturg, szlachecki rewolucjonista - został w 1861 roku aresztowany (m. in. za udział w powstaniu styczniowym) i zesłany w głąb Rosji. Za nim podążyła żona, Ewelina. Oboje wcześnie zmarli. Młodym Józefem zaopiekował się brat matki – Tadeusz Borowski.

Wielbiciele pisarza mogą zaobserwować jego trzy wcielenia:
• 1857-1874 – Teodor Józef Korzeniowski urodzony w Berdyczowie na Ukrainie, poddany rosyjski, syn zesłańca
• 1874-1894 – marynarz, praktykant, steward, oficer, wreszcie kapitan brytyjskiej floty handlowej; odbył liczne rejsy, m.in. do Australii, Afryki, Indii czy portów Archipelagu Malajskiego; jego trzy przełomowe podróże to:
      - rejs z Anglii do Bagkoku na barce „Palestyna”, której zawdzięcza swój pierwszy kontakt ze Wschodem; opisał to w noweli „Młodość”,
      - rejs Bangkok-Sydney-Mauritius i związane z nim pierwsze dowództwo statkiem; opisał to w powieści „Smuga cienia”,
      - fatalna podróż do Konga, opisana w noweli „Jądro ciemności”, z której wrócił wycieńczony i przygnębiony;
• 1895-1924 – Joseph Conrad, pisarz angielski, autor 13 powieści, 28 nowel, wielu opowiadań i artykułów; po zejściu na ląd mieszkał z rodziną w hrabstwach południowej Anglii. Do swoich przyjaciół zaliczał Wellsa, Galsworthy’ego, H. Jamesa oraz filozofa B. Russella.

Powieściowy dorobek pisarza to:
a) powieści egzotyczne, które poruszały dylematy ekspansji cywilizacyjnej, np. „Szaleństwo Almayera”, „Zwycięstwo”, „Ocalenie”,
b) powieści o morzu, ukazujące dylematy wierności, honoru i odwagi, np. „Lord Jim”, „Murzyn z załogi Narcyza”, „Smuga cienia”, „Los”,
c) powieści polityczne, np. „Nostromo”,
d) powieści historyczne z epoki wojen napoleońskich – „Korsarz”,
e) powieści sensacyjne – „Tajny agent”.

J. Conrad pisał wyłącznie po angielsku, pomimo że posługiwał się piękną kresową polszczyzną. Cenił polskich romantyków – J. Słowackiego czy A. Mickiewicza. W jego utworach świat jest nieprzewidywalny i niejasny, oraz pozbawiony ładu. Moralność to dla niego indywidualna sprawa jednostki, której obowiązkiem jest tylko zachowanie wierności wobec kilku zasad, do których należą: honor, heroizm, gotowość niesienia pomocy innym, godna postawa niezależnie od okoliczności. Jego etyka życiowa była niezależna od religii, polityki czy filozofii.